Halverwege de competitie is nog in geen van de drie afdelingen iets zinnigs te zeggen over de afloop van de titelstrijd en de strijd om handhaving. Op LONGA na, dat in de hoofdklasse B al nauwelijks meer lijkt te redden, zijn nog 41 clubs volop in de race voor een kampioenschap of om degradatie te voorkomen. Sommige clubs kunnen zelfs naar boven kijken, maar moeten ook de blik nog naar onderen gericht houden. De ontwikkelingen lijken dan ook garant te staan voor een spannende en interessante tweede seizoenshelft.

Door: Rene Waning

In de hoofdklasse A ging Westlandia als een komeet van start. Vorig seizoen nog tot en met speeldag 26 in degradatiezorgen, maar nu halverwege de competitie fier aan kop. Feitelijk hebben de Naadwijkers gewoon de spirit vastgehouden van het slot van de competitie, want de inhaalrace in het laatste deel van het seizoen bracht hen behalve handhaving ook de winst in de derde periode. Daar werd deze jaargang dus de eerste periode aan toegevoegd, maar in de laatste weken voor de winterstop ging het beduidend moeizamer.

Voor de volgers is dat wel zo aantrekkelijk, want daardoor is de strijd om de titel weer helemaal open. AFC is de naaste belager van Westlandia op drie punten achterstand, maar met nog een wedstrijd tegoed. De Amsterdammers zijn eigenlijk altijd een zekerheidje in de top van de ranglijst, maar evenzogoed is het een zekerheidje dat de club afhaakt als het er echt om begint te spannen. Wellicht heeft de trainer Cor ten Bosch als gelouterd kampioenenmaker het juiste recept tegen deze plankenkoorts.

Ook Argon moet nog absoluut niet worden uitgevlakt. De kampioen van 2005 en 2007 begon matig, mede als gevolg van een forse blessuregolf. Langzaam maar zeker keert de vorm echter weer terug en dan blijkt Argon toch over een sterke selectie te beschikken. Ook het wat tegenvallende Haaglandia en de regerend kampioen Hollandia hebben de weg omhoog gevonden en kunnen misschien nog meestrijden om de hoofdprijs, net als FC Omniworld dat echter steeds weer moet afhaken op het moment dat de koppositie in het vizier komt. Zelfs VVSB mag nog niet helemaal kansloos worden geacht, ondanks een dramatische fase in november en december.

De grootste verrassing in de kop van de ranglijst is echter misschien wel nieuwkomer FC Hilversum, dat heel stiekem maar gestaag is geklommen op de ranglijst en zich stilletjes heeft genesteld in de top.

Een aantal van de kampioenskandidaten zou echter ook maar zo nog in degradatieproblemen kunnen komen, want net als vorig jaar lijkt het er weer op dat er een fors puntenaantal nodig is om te overleven. Onderin de ranglijst vinden we veel van de verwachte namen terug. DWV knokt al een aantal jaren om aan de goede kant van de degradatiestreep te blijven en ook van het ontmantelde en bestuurlijk chaotische Turkiyemspor mogen geen wonderen meer worden verwacht. Hetzelfde geldt voor promovendus HBS. Lichtelijk tegenvallend zijn de prestaties van ADO’20 dat vooral thuis nauwelijks punten pakt en VUC, dat vol ambities begon aan het seizoen waarin het honderd jaar bestaat. De grootste tegenvaller is echter de laatste plek voor Elinkwijk, dat zich regelmatig ambitieus uit, maar vooralsnog moet zorgen het vege lijf te redden in de tweede seizoenshelft.

Dat Baronie na 13 speelronden riant aan de leiding zou gaan in de hoofdklasse B is waarschijnlijk voor Bredanaars zelf net zo’n grote verrassing als voor ieder ander. Met een sterk gewijzigde selectie leek er een ‘overgangsjaar’ aan te komen, voor de recordkampioen, maar de stukjes vielen opvallend snel in elkaar en vormen vooralsnog een uitstekend passende puzzel. Baronie heeft een aardige marge opgebouwd ten opzichte van de geroutineerde achtervolgers UNA, EVV, JVC Cuijk, Dijkse Boys en Gemert, maar het is de vraag of de groenwitten hun prestatiecurve ook na de winterstop voort kunnen zetten, nu de tegenstanders meer rekening zullen gaan houden met de kracht van Baronie.

Bij de achtervolgers zijn de ontwikkelingen bij JVC Cuijk het meest opmerkelijk. De eerste periode ging vol overtuiging naar Cuijk, maar daarna zette zich een enorm verval in met slechts twee punten uit de laatste zes duels. Aan trainer Willie Willems de taak om zijn ploeg in de winterstop met name mentaal weer op de rails te krijgen. UNA en EVV zijn al enkele jaren gelouterd, ervaren en gewiekst, maar willen nu graag wel eens voor de hoogste eer gaan. Gemert en het toch weer opmerkelijke Dijkse Boys gaan mee in de slipstream van de topploegen.

De overige acht teams moeten allen nog vrezen voor degradatie. Dat daarbij ook regerend kampioen Deurne en de smaakmaker van het afgelopen seizoen – Papendrecht – zitten is zeer opmerkelijk. Beiden kwamen het afgelopen seizoen uit het niets bovendrijven, maar hebben moeite om hun pas verworven status vast te houden. Met name de situatie bij Deurne is precair.

Eén ding lijkt al wel zeker en dat is dat de rentree van LONGA beperkt blijft tot één seizoen. Slechts twee puntjes verzamelde de Tilburgse trots tot dusverre. Ook de andere debutant Venray heeft het moeilijk, maar slaagt er wel in het publiek te vermaken. De nummer 12 van de ranglijst heeft zelfs de meest productieve aanval, maar moet ook veel doelpunten incasseren. Net als het afgelopen jaar speelt OJC Rosmalen een moeilijk seizoen evenals DESK, dat heeft te maken met het moeilijke-tweede-jaar-syndroom. Meerssen en Schijndel kenden ook een zwakke start, maar zijn de afgelopen periode juist weer wat opgekrabbeld. Beiden zijn zelfs terug te vinden in de kop van de strijd om tweede periode.

In de hoofdklasse C wordt de ranglijst aangevoerd door de twee Twentse vertegenwoordigers, terwijl de clubs uit Zuid-Gelderland samen met WKE de laatste jaren de dienst uitmaakten. HSC’21 is na vier magere jaren weer terug aan het front en pakte overtuigend de eerste periode. Daarna bleek echter wel dat de ploeg wat boven zijn stand heeft geleefd, want uit de laatste zes duels werden nog maar zes punten behaald. Dat HSC’21 werd voorbijgestreefd door Quick’20 is echter minstens zo verrassend. Na een aantal magere jaren, waarin handhaving het maximaal haalbare was is Quick’20 dit seizoen helemaal opgeleefd. Met Jordi Kamphuis in de vorm van zijn leven en veel nieuwe, jonge en gretige spelers is de Oldenzaalse formatie momenteel nauwelijks te kloppen.

Achter de twee Twentse koplopers vinden we alle favorieten terug, die allen nog volop uitzicht hebben op de hoofdprijs. Zowel regerend kampioen Achilles’29, als FC Lienden, WKE, De Treffers en zelfs Be Quick 1887 hebben de toppositie nog in het vizier en de geringe onderlinge krachtsverschillen lijken garant te staan voor een zeer interessante tweede seizoenshelft.

In de staat van de ranglijst is eigenlijk alleen de positie van De Bataven verrassend. Vorig seizoen nog geëindigd in het linkerrijtje, nu op een laatste plaats. Toch lijkt wanhopen vooralsnog niet nodig in Gendt, want de laatste weken toonde de ploeg, die vooral erg veel moeite heeft met scoren, dat de weg omhoog is ingezet. Datzelfde geldt ook voor Babberich dat een zwakke eerste seizoenshelft afsloot met twee duidelijke zeges. Beiden behaald onder de nieuwe trainer Jan Verheijen, die de opgestapte Mohammed Mouhouti succesvol heeft afgelost.

De drie gepromoveerde clubs leven daardoor de komende maanden tussen hoop en vrees. Alcides begon aardig aan het seizoen, maar moest in de laatste weken klap na klap incasseren. Germania moet het voornamelijk doen met een karrenvracht aan complimenten van de tegenstanders, en ook voor Joure is het vooralsnog een kwestie van sprokkelen. Daarboven lijken WSV en Sneek Wit Zwart zich staande te houden, maar met een kleine inzinking kunnen ook zij zomaar weer aansluiten bij het rijtje der degradatiekandidaten.

Terug | Forum

Gepubliceerd door: Rene Waning
Gepubliceerd op: 05-01-2009 om 22:50
Bekeken: 1494 keer